İlköğretmen Dergisi

İnsan toplumları, varlığını kültürel aktarma yoluyla sürdürürler. Sosyalleşme ise bu kültürel aktarımı sağlayan en önemli ögedir. Ortak yaşamın kuralları ve normları, topluma yeni katılan bireylere sosyalleşme yoluyla aktarılmaktadır. Bir toplumun ortak yaşamının kural ve normları o toplumun kültürünün temelleri ve ortak şifreleridir. Toplumlar doğal yaşamda olduğu gibi kendi varlıklarını devam ettirememektedir. Bu nedenle her toplum kendi ortak şifrelerini bireylere aktarmak durumundadır (Türkkahraman, 2000:17).

Devamı =>

Tüm ülkeler, gereksinim duydukları insan gücünü yetiştirmek için okulları ve buralarda uygulanmak üzere önceden hazırlanmış olan öğretim programlarını kullanır. Okullarda verilen eğitimin kalitesi büyük ölçüde hazırlanan ve uygulanan öğretim programları ile yakından ilişkilidir. Çünkü hazırlanan öğretim programlarının; insana, kendi ilgi, yetenek ve birikimleri ölçüsünde bazı kazanımları gerçek yaşamında kullanmalarını öğretmek gibi önemli görevi vardır. Uygulanan programın amacına ulaşıp ulaşmadığını anlamak ise belirli süreçlerde değerlendirilmesi ile olanaklı olabilir. Çünkü değerlendirme, eğitim ve öğretim etkinliklerinin ayrılmaz parçası konumundadır. Öğretim programlarının değerlendirilmesi, öğrencilerden beklenen bilgi, beceri ve tutumların gelişip gelişmediğini ve bunları yaşamında uygulayıp uygulamadığını saptamak için gereklidir. Bu bağlamda Millî Eğitim Bakanlığı tarafından, 2005- 2006 Öğretim yılında uygulamaya konulan Yeni İlköğretim Programları, öğretmenlerden önceden kullanmakta oldukları ölçme ve değerlendirme yöntemlerine ek olarak bazı alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarını da kullanmalarını istemektedir.

Devamı =>

Teknolojik gelişmeler ışığında hızla değişen ve artan bilgi birikiminin öğrencilere öğretilmesinin zorluğu, öğrencinin yaparak-yaşarak elde ettiği bilginin kalıcılığının yüksek olduğunun belirlenmesi; öğrenme-öğretme sürecinde öğretmen ve öğrenci rollerinin yeniden belirlenmesi işlemini beraberinde getirmiştir. Öğrenci öğretim sürecinde aktif rol alıp kendi öğrenmesinden sorumlu duruma gelirken öğretmen, bilgi verenden çok öğrencinin bilgiye ulaşmasında rehberlik eden kişi durumuna gelmiştir.

Bu nedenle, öğrencilerin kendi öğrenme sorumluluklarının bilincine varıp kendilerini tanıyarak nasıl öğrendiklerinin farkına varmaları öğrenmenin gerçekleşmesi için önem taşıyan bir süreçtir. Öğrencilerin başarılarında kendi öğrenme biçimlerinin farkında olmaları ve kendi öğrenmelerini yönlendirmeleri büyük ölçüde önem taşımaktadır. Bu süreçte öğrencilere yardımcı olacak, onları kendi öğrenmelerinden sorumlu hâle getirerek gerekli bilgiyi seçmelerini, yorumlayıp kullanmalarını sağlayacak olan önemli bir unsur da öğrenme stratejileridir. Hem öğrencinin kendi başına öğrenmesini sağlaması hem de akademik başarıyı artırması bakımından önem taşıyan öğrenme stratejileri ilköğretimin birinci kademesinde öğrencilere öğretilmelidir. Yapılan araştırmalar öğrenme stratejisi kullanımının akademik başarıyı artırdığını göstermektedir.

Devamı =>

Eğitim araştırmalarında genellikle eğitimin kalitesi ve niteliği, nicel verilere dayanılarak ölçülmeye veya değerlendirilmeye çalışılmaktadır. Buna bağlı olarak bu araştırmalarda öğrenciler daha çok öğrenip öğrenmedikleri veya başarılarında bir gelişme olup olmadığı sorgulanan denekler gibi kullanılmaktadır. Ancak bütün dünyada, eğitimin niteliği konusunda daha iyi bilgilere ulaşmak için insani ve kültürel boyutların irdelenmesinin yararları tartışılmaktadır (Wilson, 1980). Buna bağlı olarak okul örgütü içindeki en önemli unsurlardan biri olan öğrencilerin okul örgütü içindeki görüşlerine de önem verilmelidir. Çünkü okul, öğrencilerin yaşamının büyük bir kısmını işgal etmektedir ve okulda bulunan unsurlar içerisinde okuldan en çok etkilenen grup öğrencilerdir (Yılmaz, 2005). Okulun varlığının ilk nedeni öğretmen ve yöneticiler değil, öğrenciler ve toplumdur (Şişman ve Turan, 2001). Bundan dolayı okullarla ilgili olarak yapılan araştırmalarda mutlaka öğrencilerin görüşlerine başvurulmalıdır. Ayrıca son zamanlarda, okulların sadece bilgi aktarımı yapılan yerler olmadığına yapılan vurgunun arttığı görülmektedir. Buna bağlı olarak okuldaki yaşamın daha kaliteli ya da nitelikli olması gerektiğine, okulların öğrencilerin, isteyerek gidecekleri yerler olması gerektiğine de sık sık değinilmektedir (Yılmaz, 2007).

Devamı =>